۲۶ شهریور ۱۳۹۲

موریتانی، آخرین سنگر برده‌داری...... در عصر تحول و < تمدن > آدم ها !!

برده‌داری در جمهوری<!!> اسلامی موریتانی در شمال غرب آفریقا، واقعیتی دردناک است. گفته می‌شود ۱۰ تا ۲۰ درصد از ۵/ ۳ میلیون جمعیت این کشور برده 
هستند ..


تولد به عنوان برده
شودا نیز چون خواهرش در موریتانی در شمال غربی صحرای آفریقا برده به دنیا آمد. پس از آن که برادرش موفق به آزادی خود شد، او و خواهر دیگرش را نیز به همراه فرزندانش آزاد کرد.


ناامیدی در فقر
۲
۵ سال خشکسالی سبب شد شیوه زندگی مردم موریتانی تغییر کند. مردم این کشور که کوچ‌نشین بودند، مجبور به یکجا نشینی شدند. خشکسالی سب شد بیکاری تا ۴۰ درصد افزایش یابد. امروزه بسیاری از شهروندان این کشور با درآمدی حدود یک دلار در روز زندگی می‌کنند.

در حومه نوآکشوت، پایتخت موریتانی، فقر بیداد می‌کند. بردگان پیشین و فقرای آواره از پایتخت در حلبی‌آبادها و گتوهای این منطقه زندگی می‌کنند.
در موریتانی برده‌داری امری استثنایی نیست. امبارکا برده زاده شد و باید تا پایان عمر خود در یک خانواده ثروتمند در پایتخت این کشور خدمت می‌کرد. او اما سرانجام در سال ۲۰۱۱ با کمک فعالان یکی از سازمان‌های ضدبرده‌داری این کشور آزاد شد.
قوم هراتین در موریتانی در پایین‌ترین رده اجتماعی و اقتصادی این کشور قرار دارند. گرچه هیچ آماری در این کشور در باره شمار بردگان وجود ندارد، اما سازمان‌های حقوق بشری شمار بردگان را در این کشور ۵/ ۳ میلیون نفری، حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد تخمین می‌زنند.


مسعود بوبکر از فعالان یک سازمان ضدبرده‌داری موریتانی بر این نظر است که پدر در این جامعه اهمیتی ندارد و در ادامه در باره نقش پدر در میان بردگان موریتانی می‌گوید: «وظیفه‌ای در این جامعه به عهده پدر واگذار نشده، زیرا برده‌دار صاحب بردگان زن است و هنگامی که این زنان باردار می‌شوند او می‌تواند فرزندان را بفروشد یا هرگونه که بخواهد در باره زندگی‌شان تصمیم گیرد.»
یکی از بردگان پیشین در موریتای موفق شده علیه صاحبش شکایت کند و او را به دادگاه بکشاند. برده‌دار در دادگاه محاکمه و به دوسال زندان محکوم می‌شود. البته برای جرم این مرد معمولا حکم ده سال زندان تعیین می‌شود.


فاصله بسیار زیاد میان فقیر و غنی
موریتانی یکی از ثروتمندترین کشورهای غرب آفریقاست. اما سود به دست آمده از ماهیگیری یا کشاورزی به دست مردم عادی نمی‌رسد.



نبرد برای زنده‌ ماندن
خانواده متالاه (زن و فرزندانش) زندگی سختی دارند. آنها با فقر دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند اما به رغم سختی زندگی حاضر نیستند آزادی و کرامت به دست آورده را از دست بدهند.